بیا

چشمهات دوتا ماهند که زندگیم را روشن میکنند. تو چشمهات را نمیشناسی. چشمهات دردند، درمانند. دلتنگ که میشوم نگاهشان میکنم، آرام میشوم و لحظه ای بعد باز دلتنگتر. چشمهات روشنترینند، چشمهات...
قصه عجیبی ست چشمهات. در آسمان روشن صورتت، ناز بر ناز نهاده دل ما تش میزنی!
کی می آیی؟